مشكل گردشگري ايده نيست ، مديريت است -
دكتر شفيعزاده عضو هيات علمي دانشگاه علامه، معتقد است سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري معضلات بزرگ مديريتي در حوزه گردشگري دارد.خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گردشگري ـ عضو هيات علمي دانشگاه علامه، ناكارآمدي سازمان ميراث فرهنگي در حوزه گردشگري، به دليل عدم توجه به برنامههايي دانست كه ظرف 45 سال انجام شده است.دكتر شفيع زاده كه در همايش گردشگري در پژوهشگاه مرمت و احياي سازمان ميراث فرهنگي و به بهانه هفته پژوهش ،سخن ميگفت با بيان اين مطلب گفت: « مشكل سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري مشكل ايده نيست، مسايل مديريتي است. ما با مشكلات و معضلات بزرگ مديريتي در اين حوزه مواجه هستيم. زماني كه به عصر جديد جهانگردي و رقابت و كيفيت فكر ميكنيم، نياز بيشتري به سازمانهاي قدرتمند داريم.
سازمانهاي قرن 21 بايد بتوانند با شرايط قرن 21 به مسئوليتهاي خود بپردازند.»
شفيعزاده گفت: «آيا سازمان ميراث فرهنگي براي تحقق اهداف برنامه چهارساله و سند چشمانداز، براي ايفاي نقش در عرصه بينالمللي مهيا شده است؟ آيا اين سازمان برداشت درستي از تحولات جهاني در عرصه گردشگري دارد؟ آيا اين سازمان، در عرصههاي رقابتي كشورهاي پيرامون مانند تركيه، امارات و حتي بحرين و قطر را درنظر گرفته است؟
آيا اين سازمان در مسير ايجاد جريانهاي جديد جهانگردي تلاش كرده است؟
او گفت: «ايران نه تنها در خاورميانه، بلكه در ميان ديگر كشورهاي آسيايي نيز از وضع مطلوبي برخوردار نيست.100 پرواز در هفته از ايران به امارات براي شترسواري و صحرانوردي چه چيز را ثابت ميكند؟ اين كه دهكدههاي كور تركيه را ايرانيها آباد ميكنند چه چيز را ثابت ميكند؟ »
به گفته شفيعزاده، تاسيس پژوهشكده گردشگري مايه اميدواري است و بايد در آن بررسي شود كه چطور ميتوان خروج گردشگران ايراني را سامان داد.
او گفت: «در سال 74، 700 هزار گردشگر به ايران آمدهاند. پيشبيني سازمان ميراث براي سال 84، يك ميليون و 300 هزار نفر بوده است اما براساس آخرين آمارها و دقيقترين اطلاعات موجود، در سال 84 بيش از 10 هزار نفر وارد ايران نشدهاند! وقتي در حوزه آمار و اطلاعات، خانه از بست ويران است، سازمان ميراث فرهنگي به چه چيز بايد ببالد؟ به آمار و اطلاعات دقيق؟ به فرصتها؟ به سيستم نظارتي دقيق؟ به ايجاد تحول و دگرگوني در درون خودش؟سازمان ابتدا بايد به خودش نگاه كند . چقدر كارشناس در اختيار دارد؟ چطور ميتواند همگرايي عمومي را فراهم كند؟»
شفيع زاده در ادامه گفت:«اين پژوهشكده است كه بايد خوراك اصلي را به سازمان بدهد. كجايند شوراهاي علمي و هستههاي كارشناسي كه مشاوره بدهند ؟ اصولا مديران ما چه شناختي از گردشگري دارند؟ برخي از كساني كه امور در دست دارند كه فرق توريست با توريسم را نميدانند. آيا ايده و فكر در اين كشور نيست؟
سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري به تنهايي نميتواند از اين فضاي بينالمللي بيرون بيايد. نياز به همگرايي و پيوند هست. ما نياز به فضاسازي سياسي داريم. آيا ديپلماسي كشور ما در خدمت توسعه گردشگري است؟ »
او گفت: «ما در مسير درستي قرار نداريم. ما سياستهاي مناسبي براي ارايه تصوير شفاف از ايران در دست نداريم. ما از بودجه و منابع انساني براي توسعه بهره نميبريم. متاسفانه در ايران، علاقه به كارهاي نمايشي بيشتر است تا امور اثربخش.»
او گفت: «استدعا دارم به وجدان خود رجوع كنيد. ما از امارات چه كم داريم؟ مگر اين كه صادقانه بگوييم، مقامات ما نميتوانند مثل دولت امارات فكر كنند. دولت امارات جهاني فكر ميكند و ملي عمل ميكند.»
در بخش ديگري از اين همايش، «حسن الماسي»، رييس پژوهشكده گردشگري سازمان ميراث، در سخناني به معرفي پژوهشكده گردشگري پژوهشگاه سازمان ميراث فرهنگي پرداخت.
او گفت: «پژوهشكده گردشگري يك تشكيلات نوپا و جديد است كه پس از ادغام سازمان ميراث و سازمان ايرانگردي و جهانگردي تشكيل شد و دليل آن ضرورت پشتيباني علمي و پژوهشي از صنعت گردشگري بود.
تا پيش از آن، صنعت گردشگري از يك فقدان پژوهش رنج ميبرد. در تشكيلات پژوهشكده گردشگري پيشبيني شد كه پژوهشكده گردشگري به عنوان پشتوانه معاونت گردشگري سازمان باشد. »
به گفته الماسي، از اوايل سال اين پژوهشكده فعال شده است و اميدوار است كه با استفاده از خدمات و نظرات و فعاليتهاي اساتيد و محققان و پژوهشگران و مشاوران حوزه گردشگري استفاده كند.
پژوهشهايي كه در اين پژوهشكده انجام ميشود شامل 4 بخش است: 1) بررسيهاي اجتماعي ـ فرهنگي در صنعت گردشگري 2) بررسيهاي اقتصادي و سرمايهگذاري 3) بررسيهاي راهبردي و استراتژيك صنعت گردشگري 4) بررسيها در مورد تسهيلات و خدمات.
الماسي دراين باره گفت: «ما با دانشگاه در ارتباط بودهايم و موضوعات مهمي را كه بايد مورد پژوهش قرار گيرد شناسايي كردهايم. حدودا 30 يا 40 برنامه داشتهايم كه پس از اعلام، 70، 80 طرح پژوهشي از افراد و شخصيتها دريافت كردهايم كه تصويب شده است.
با نگاهي به سال 1341، سازمان جلب سياحان تشكيل ميشود، و دغدغهها و مشكلات آن زمان، به اين نتيجه ميرسيم كه امروزه هم همان دغدغهها و مشكلات را داريم و اين نشان ميدهد كه ما در اين چند سال نتوانستهايم كاري انجام دهيم . دلايل اين آن هم عدم ارتباط سيستم اداري دولتي، دانشگاه به عنوان يك مركز مشاوره، و نيز خود صنعت. به نظر ميرسد كه رابطه ميان اين سه ضلع قانونمند نيست. به همين دليل نميتوان اين مشكلات را حل كرد و همه اينها در حالي است كه كشور ما به لحاظ پتانسيلها و ظرفيتها شرايط خوبي دارد . »
الماسي در ادامه افزود : «به عقيده ما حل اين مشكلات در گرو پژوهشي است تا زماني كه اين پژوهش، پشتيبان بخش اجرايي صنعت گردشگري نباشد، هيچ اقدامي در جهت حل مشكلات نتيجه نميدهد.»
به گفته الماسي، توسعه علمي اگر نباشد، توسعه دانش فني ما را نجات نميدهد.
او گفت: «انتظارات ما از دانشگاه و دانشگاهيان، ترسيم فكر و دانش است و از مشاوران نيز انتظار داريم براي ما ترسيم رويه و پروژه كند.»
الماسي از دانشگاهيان خواست كه با ارتباط با اين پژوهشكده حفظ كنند.
او گفت: «ما ميخواهيم نظارت و كنترل كنيم و در همه عرصهها هم آماده همكاري هستيم، ما حوزهها را مشخص كردهايم تا اين كه پژوهشگران، پژوهش را انجام دهند.»
الماسي گفت: «نگاه اقتصادي صرف به هر پديده ماهيت برنامهريزي براي آن پديده را تحت تاثير قرار ميدهد . وقتي ميشود براي يك پديده برنامهريزي كرد كه از چند وجه به آن نگاه شود، نگاه اجتماعي ـ اقتصادي ـ سياسي و زيست محيطي.»
به گفته الماسي، در برنامه چهارم توسعه، تكاليف مهمي به عهده دولت گذاشته شده است.
پس از الماسي، دكتر ضرغام، عضو هيات علمي دانشگاه علامه طباطبايي سخن گفت: «از زماني كه دكتر جعفر جعفري چهار مرحله تحول براي تكامل گردشگري از يك فعاليت صرفا اقتصادي به يك رشته مستقل علمي تعريف كرد و خانم اوليانا پون به تشريح چرخه حيات گردشگري و پيشبيني چرخشهاي آتي آن پرداخت و ما دستهبندي تاريخي ـ سلسله مراتبي اسلوبهاي برنامهريزي توسعه گردشگري را ارايه كرديم بيش از پانزده سال ميگذرد. در طول اين مدت، تقريبا هر پنج سال تغييرات شگرفي در چشمانداز توسعه اين فعاليت فرهنگي بسيار پر درآمد به منصه ظهور رسيده است. بر مبناي اين تحليل تاريخي ـ آكادميك از مقوله گردشگري، نيازهاي بنيادي مطالعاتي (در زمينههاي برنامهريزي، مديريت و بازاريابي) و انتظار از پژوهشكدههاي تخصصي گردشگري، براي اتخاذ راهكارهايي به منظور كاهش از فشار بحران فعلي گردشگري كشور و دستيابي به توسعه پايدار آن توصيههايي مطرح گرديده است تا در سايه كاربست نتايج آنها تحصيل حداكثر منافع اجتماعي ـ فرهنگي، زيست محيطي و اقتصادي تسهيل شود.»
در پايان اين همايش، به 5 نفر از پژوهشگران برتر جوايزي اهدا شد.
نگار حسيني
بازديد : 541
